calator
calator, calatoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
personal attendant, servant, footman; servant of a priest;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | calator | calatores |
| Gen. | calatoris | calatorum, calatorium |
| Dat. | calatori | calatoribus |
| Acc. | calatorem | calatores |
| Voc. | calator | calatores |
| Abl. | calatore | calatoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...missus ut prehendat scortum a milite venit calator militaris. hunc dolo adgreditur adulescentis servus Pseudolus tamquam lenonis atriensis..." - T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...videtis: abicio superbiam; egomet mihi comes, calator, equos, agaso, armiger, egomet sum mihi imperator, idem egomet mihi oboedio..." - T
Rudens
Titus Maccius Plautus
"...fano egreditur? AM. Estne hic Trachalio, quem conspicor, calator Plesidippi? TRACH. East. AMP. Is est. Trachalio, salve. TRACH..."
