bibo
bibo, bibonis
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
hard drinker, tippler, drunkard; kind of worm bread in wine;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | bibo | bibones |
| Gen. | bibonis | bibonum, bibonium |
| Dat. | biboni | bibonibus |
| Acc. | bibonem | bibones |
| Voc. | bibo | bibones |
| Abl. | bibone | bibonibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...crederet. nunc amanti ero filio senis, quicum ego bibo, quicum edo et amo, regias copias aureasque optuli..." - T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...reor habitam esse aps te. quamquam ego vinum bibo, at mandata non consuevi simul bibere una. me quidem..." - T
Rudens
Titus Maccius Plautus
"...LABR. Sicine me spernis? CHARM. Sic ago: semel bibo. LABR. Di te infelicent.— CHARM. Isti capiti dicito. credo..." Liber XII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...recitas mala carmina, laudo: Cantas, canto: bibis, Pontiliane, bibo: Pedis, dissimulo: gemma vis ludere, vincor..."
