amico, amicare, -, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

propitiate, make friendly to oneself;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1amicoamicamus
2amicasamicatis
3amicatamicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentamicare
passivepresentamicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
amica
amicate
future
PersonSingularPlural
2
amicato
amicatote
3
amicato
amicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
amicare
amicamini
future
PersonSingularPlural
2
amicator
—
3
amicator
amicantor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
amicantia
Acc.
amicans
amicantia
Voc.—
amicantia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
amicandus
—
Gen.
amicandi
—
Dat.
amicando
—
Acc.
amicandum
—
Voc.
amicande
—
Abl.
amicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
amicanda
—
Gen.
amicandae
—
Dat.
amicandae
—
Acc.
amicandam
—
Voc.
amicanda
—
Abl.
amicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
amicandum
—
Gen.
amicandi
—
Dat.
amicando
—
Acc.
amicandum
—
Voc.
amicandum
—
Abl.
amicando
—