alienor, alienari, alienatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

avoid (with antipathy); cause to feel disgust; be insane/mad; be different;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1alienoralienamur
2alienarisalienamini
3alienaturalienantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentalienari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
alienare
alienamini
future
PersonSingularPlural
2
alienator
—
3
alienator
alienantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
alienatus
alienati
Gen.
alienati
alienatorum
Dat.
alienato
—
Acc.
alienatum
alienatos
Voc.
alienate
alienati
Abl.
alienato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
alienata
alienatae
Gen.
alienatae
alienatarum
Dat.
alienatae
—
Acc.
alienatam
alienatas
Voc.
alienata
alienatae
Abl.
alienata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
alienatum
alienata
Gen.
alienati
alienatorum
Dat.
alienato
—
Acc.
alienatum
alienata
Voc.
alienatum
alienata
Abl.
alienato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
alienandus
—
Gen.
alienandi
—
Dat.
alienando
—
Acc.
alienandum
—
Voc.
alienande
—
Abl.
alienando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
alienanda
—
Gen.
alienandae
—
Dat.
alienandae
—
Acc.
alienandam
—
Voc.
alienanda
—
Abl.
alienanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
alienandum
—
Gen.
alienandi
—
Dat.
alienando
—
Acc.
alienandum
—
Voc.
alienandum
—
Abl.
alienando
—

Supines

accusative: alienatum; ablative: alienatu

Examples

No examples found.