advelo, advelare, advelavi, advelatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cover, veil;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adveloadvelamus
2advelasadvelatis
3advelatadvelant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadvelare
activeperfectadvelavisse
passivepresentadvelari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
advela
advelate
future
PersonSingularPlural
2
advelato
advelatote
3
advelato
advelanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
advelare
advelamini
future
PersonSingularPlural
2
advelator
—
3
advelator
advelantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
advelatus
advelati
Gen.
advelati
advelatorum
Dat.
advelato
—
Acc.
advelatum
advelatos
Voc.
advelate
advelati
Abl.
advelato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
advelata
advelatae
Gen.
advelatae
advelatarum
Dat.
advelatae
—
Acc.
advelatam
advelatas
Voc.
advelata
advelatae
Abl.
advelata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
advelatum
advelata
Gen.
advelati
advelatorum
Dat.
advelato
—
Acc.
advelatum
advelata
Voc.
advelatum
advelata
Abl.
advelato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
advelandus
—
Gen.
advelandi
—
Dat.
advelando
—
Acc.
advelandum
—
Voc.
advelande
—
Abl.
advelando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
advelanda
—
Gen.
advelandae
—
Dat.
advelandae
—
Acc.
advelandam
—
Voc.
advelanda
—
Abl.
advelanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
advelandum
—
Gen.
advelandi
—
Dat.
advelando
—
Acc.
advelandum
—
Voc.
advelandum
—
Abl.
advelando
—

Supines

accusative: advelatum; ablative: advelatu

Examples

No examples found.