adjuro, adjurare, adjuravi, adjuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

swear by/solemnly; affirm with oath; charge/entreat/urge (as under oath/curse);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adjuroadjuramus
2adjurasadjuratis
3adjuratadjurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadjurare
activeperfectadjuravisse
passivepresentadjurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adjura
adjurate
future
PersonSingularPlural
2
adjurato
adjuratote
3
adjurato
adjuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adjurare
adjuramini
future
PersonSingularPlural
2
adjurator
—
3
adjurator
adjurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adjuratus
adjurati
Gen.
adjurati
adjuratorum
Dat.
adjurato
—
Acc.
adjuratum
adjuratos
Voc.
adjurate
adjurati
Abl.
adjurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adjurata
adjuratae
Gen.
adjuratae
adjuratarum
Dat.
adjuratae
—
Acc.
adjuratam
adjuratas
Voc.
adjurata
adjuratae
Abl.
adjurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adjuratum
adjurata
Gen.
adjurati
adjuratorum
Dat.
adjurato
—
Acc.
adjuratum
adjurata
Voc.
adjuratum
adjurata
Abl.
adjurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adjurandus
—
Gen.
adjurandi
—
Dat.
adjurando
—
Acc.
adjurandum
—
Voc.
adjurande
—
Abl.
adjurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adjuranda
—
Gen.
adjurandae
—
Dat.
adjurandae
—
Acc.
adjurandam
—
Voc.
adjuranda
—
Abl.
adjuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adjurandum
—
Gen.
adjurandi
—
Dat.
adjurando
—
Acc.
adjurandum
—
Voc.
adjurandum
—
Abl.
adjurando
—

Supines

accusative: adjuratum; ablative: adjuratu

Examples

No examples found.