abrumpo, abrumpere, abrupi, abruptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

break (bonds); break off; tear asunder; cut through, sever; remove, separate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abrumpoabrumpimus
2abrumpisabrumpitis
3abrumpitabrumpunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabrumpere
activeperfectabrupisse
passivepresentabrumpi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abrumpe
abrumpite
future
PersonSingularPlural
2
abrumpito
abrumpitote
3
abrumpito
abrumpunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abrumpere
abrumpimini
future
PersonSingularPlural
2
abrumpitor
—
3
abrumpitor
abrumpuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abruptus
abrupti
Gen.
abrupti
abruptorum
Dat.
abrupto
—
Acc.
abruptum
abruptos
Voc.
abrupte
abrupti
Abl.
abrupto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abrupta
abruptae
Gen.
abruptae
abruptarum
Dat.
abruptae
—
Acc.
abruptam
abruptas
Voc.
abrupta
abruptae
Abl.
abrupta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abruptum
abrupta
Gen.
abrupti
abruptorum
Dat.
abrupto
—
Acc.
abruptum
abrupta
Voc.
abruptum
abrupta
Abl.
abrupto
—

Supines

accusative: abruptum; ablative: abruptu

Examples

No examples found.