abnego, abnegare, abnegavi, abnegatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

deny; decline (to), refuse, reject; refuse to give, withhold (what is due);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abnegoabnegamus
2abnegasabnegatis
3abnegatabnegant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabnegare
activeperfectabnegavisse
passivepresentabnegari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abnega
abnegate
future
PersonSingularPlural
2
abnegato
abnegatote
3
abnegato
abneganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abnegare
abnegamini
future
PersonSingularPlural
2
abnegator
—
3
abnegator
abnegantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abnegatus
abnegati
Gen.
abnegati
abnegatorum
Dat.
abnegato
—
Acc.
abnegatum
abnegatos
Voc.
abnegate
abnegati
Abl.
abnegato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abnegata
abnegatae
Gen.
abnegatae
abnegatarum
Dat.
abnegatae
—
Acc.
abnegatam
abnegatas
Voc.
abnegata
abnegatae
Abl.
abnegata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abnegatum
abnegata
Gen.
abnegati
abnegatorum
Dat.
abnegato
—
Acc.
abnegatum
abnegata
Voc.
abnegatum
abnegata
Abl.
abnegato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abnegandus
—
Gen.
abnegandi
—
Dat.
abnegando
—
Acc.
abnegandum
—
Voc.
abnegande
—
Abl.
abnegando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abneganda
—
Gen.
abnegandae
—
Dat.
abnegandae
—
Acc.
abnegandam
—
Voc.
abneganda
—
Abl.
abneganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abnegandum
—
Gen.
abnegandi
—
Dat.
abnegando
—
Acc.
abnegandum
—
Voc.
abnegandum
—
Abl.
abnegando
—

Supines

accusative: abnegatum; ablative: abnegatu