circumfirmo, circumfirmare, circumfirmavi, circumfirmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

fasten round;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumfirmocircumfirmamus
2circumfirmascircumfirmatis
3circumfirmatcircumfirmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumfirmare
activeperfectcircumfirmavisse
passivepresentcircumfirmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumfirma
circumfirmate
future
PersonSingularPlural
2
circumfirmato
circumfirmatote
3
circumfirmato
circumfirmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumfirmare
circumfirmamini
future
PersonSingularPlural
2
circumfirmator
—
3
circumfirmator
circumfirmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmatus
circumfirmati
Gen.
circumfirmati
circumfirmatorum
Dat.
circumfirmato
—
Acc.
circumfirmatum
circumfirmatos
Voc.
circumfirmate
circumfirmati
Abl.
circumfirmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmata
circumfirmatae
Gen.
circumfirmatae
circumfirmatarum
Dat.
circumfirmatae
—
Acc.
circumfirmatam
circumfirmatas
Voc.
circumfirmata
circumfirmatae
Abl.
circumfirmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmatum
circumfirmata
Gen.
circumfirmati
circumfirmatorum
Dat.
circumfirmato
—
Acc.
circumfirmatum
circumfirmata
Voc.
circumfirmatum
circumfirmata
Abl.
circumfirmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmandus
—
Gen.
circumfirmandi
—
Dat.
circumfirmando
—
Acc.
circumfirmandum
—
Voc.
circumfirmande
—
Abl.
circumfirmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmanda
—
Gen.
circumfirmandae
—
Dat.
circumfirmandae
—
Acc.
circumfirmandam
—
Voc.
circumfirmanda
—
Abl.
circumfirmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumfirmandum
—
Gen.
circumfirmandi
—
Dat.
circumfirmando
—
Acc.
circumfirmandum
—
Voc.
circumfirmandum
—
Abl.
circumfirmando
—

Supines

accusative: circumfirmatum; ablative: circumfirmatu

Examples

No examples found.