circumeo, circumire, circumivi(ii), circumitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

encircle, surround; border; skirt; circulate/wander through; go/measure round;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumeocircumimus
2circumiscircumitis
3circumitcircumeunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumire
activeperfectcircumivisse
passivepresentcircumiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
circumite
future
PersonSingularPlural
2
circumito
circumitote
3
circumito
circumeunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumiere
circumimini
future
PersonSingularPlural
2
circumitor
—
3
circumitor
circumeuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumitus
circumiti
Gen.
circumiti
circumitorum
Dat.
circumito
—
Acc.
circumitum
circumitos
Voc.
circumite
circumiti
Abl.
circumito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumita
circumitae
Gen.
circumitae
circumitarum
Dat.
circumitae
—
Acc.
circumitam
circumitas
Voc.
circumita
circumitae
Abl.
circumita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumitum
circumita
Gen.
circumiti
circumitorum
Dat.
circumito
—
Acc.
circumitum
circumita
Voc.
circumitum
circumita
Abl.
circumito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumeundus
—
Gen.
circumeundi
—
Dat.
circumeundo
—
Acc.
circumeundum
—
Voc.
circumeunde
—
Abl.
circumeundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumeunda
—
Gen.
circumeundae
—
Dat.
circumeundae
—
Acc.
circumeundam
—
Voc.
circumeunda
—
Abl.
circumeunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumeundum
—
Gen.
circumeundi
—
Dat.
circumeundo
—
Acc.
circumeundum
—
Voc.
circumeundum
—
Abl.
circumeundo
—

Supines

accusative: circumitum; ablative: circumitu