circulor, circulari, circulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

form groups/circles round oneself; (for impromptu speech/giving performance);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circulorcirculamur
2circulariscirculamini
3circulaturcirculantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcirculari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
circulare
circulamini
future
PersonSingularPlural
2
circulator
—
3
circulator
circulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circulatus
circulati
Gen.
circulati
circulatorum
Dat.
circulato
—
Acc.
circulatum
circulatos
Voc.
circulate
circulati
Abl.
circulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circulata
circulatae
Gen.
circulatae
circulatarum
Dat.
circulatae
—
Acc.
circulatam
circulatas
Voc.
circulata
circulatae
Abl.
circulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circulatum
circulata
Gen.
circulati
circulatorum
Dat.
circulato
—
Acc.
circulatum
circulata
Voc.
circulatum
circulata
Abl.
circulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circulandus
—
Gen.
circulandi
—
Dat.
circulando
—
Acc.
circulandum
—
Voc.
circulande
—
Abl.
circulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circulanda
—
Gen.
circulandae
—
Dat.
circulandae
—
Acc.
circulandam
—
Voc.
circulanda
—
Abl.
circulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circulandum
—
Gen.
circulandi
—
Dat.
circulando
—
Acc.
circulandum
—
Voc.
circulandum
—
Abl.
circulando
—

Supines

accusative: circulatum; ablative: circulatu

Examples

No examples found.