circuago, circuagere, circuegi, circuactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

drive/lead around; turn (around); wheel, revolve; upset; change opinions, sway;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circuagocircuagimus
2circuagiscircuagitis
3circuagitcircuagunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircuagere
activeperfectcircuegisse
passivepresentcircuagi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circuage
circuagite
future
PersonSingularPlural
2
circuagito
circuagitote
3
circuagito
circuagunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circuagere
circuagimini
future
PersonSingularPlural
2
circuagitor
—
3
circuagitor
circuaguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circuactus
circuacti
Gen.
circuacti
circuactorum
Dat.
circuacto
—
Acc.
circuactum
circuactos
Voc.
circuacte
circuacti
Abl.
circuacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circuacta
circuactae
Gen.
circuactae
circuactarum
Dat.
circuactae
—
Acc.
circuactam
circuactas
Voc.
circuacta
circuactae
Abl.
circuacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circuactum
circuacta
Gen.
circuacti
circuactorum
Dat.
circuacto
—
Acc.
circuactum
circuacta
Voc.
circuactum
circuacta
Abl.
circuacto
—

Supines

accusative: circuactum; ablative: circuactu

Examples

No examples found.