circito, circitare, circitavi, circitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

go round as a hawker/peddler/solicitor; frequent, be busy (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circitocircitamus
2circitascircitatis
3circitatcircitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircitare
activeperfectcircitavisse
passivepresentcircitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circita
circitate
future
PersonSingularPlural
2
circitato
circitatote
3
circitato
circitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circitare
circitamini
future
PersonSingularPlural
2
circitator
—
3
circitator
circitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circitatus
circitati
Gen.
circitati
circitatorum
Dat.
circitato
—
Acc.
circitatum
circitatos
Voc.
circitate
circitati
Abl.
circitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circitata
circitatae
Gen.
circitatae
circitatarum
Dat.
circitatae
—
Acc.
circitatam
circitatas
Voc.
circitata
circitatae
Abl.
circitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circitatum
circitata
Gen.
circitati
circitatorum
Dat.
circitato
—
Acc.
circitatum
circitata
Voc.
circitatum
circitata
Abl.
circitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circitandus
—
Gen.
circitandi
—
Dat.
circitando
—
Acc.
circitandum
—
Voc.
circitande
—
Abl.
circitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circitanda
—
Gen.
circitandae
—
Dat.
circitandae
—
Acc.
circitandam
—
Voc.
circitanda
—
Abl.
circitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circitandum
—
Gen.
circitandi
—
Dat.
circitando
—
Acc.
circitandum
—
Voc.
circitandum
—
Abl.
circitando
—

Supines

accusative: circitatum; ablative: circitatu

Examples

No examples found.