cicatricor, cicatricari, cicatricatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Bio/Medical

be scarred over/cicatrized;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cicatricorcicatricamur
2cicatricariscicatricamini
3cicatricaturcicatricantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcicatricari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
cicatricare
cicatricamini
future
PersonSingularPlural
2
cicatricator
—
3
cicatricator
cicatricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cicatricatus
cicatricati
Gen.
cicatricati
cicatricatorum
Dat.
cicatricato
—
Acc.
cicatricatum
cicatricatos
Voc.
cicatricate
cicatricati
Abl.
cicatricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cicatricata
cicatricatae
Gen.
cicatricatae
cicatricatarum
Dat.
cicatricatae
—
Acc.
cicatricatam
cicatricatas
Voc.
cicatricata
cicatricatae
Abl.
cicatricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cicatricatum
cicatricata
Gen.
cicatricati
cicatricatorum
Dat.
cicatricato
—
Acc.
cicatricatum
cicatricata
Voc.
cicatricatum
cicatricata
Abl.
cicatricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cicatricandus
—
Gen.
cicatricandi
—
Dat.
cicatricando
—
Acc.
cicatricandum
—
Voc.
cicatricande
—
Abl.
cicatricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cicatricanda
—
Gen.
cicatricandae
—
Dat.
cicatricandae
—
Acc.
cicatricandam
—
Voc.
cicatricanda
—
Abl.
cicatricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cicatricandum
—
Gen.
cicatricandi
—
Dat.
cicatricando
—
Acc.
cicatricandum
—
Voc.
cicatricandum
—
Abl.
cicatricando
—

Supines

accusative: cicatricatum; ablative: cicatricatu

Examples

No examples found.