cibo, cibare, cibavi, cibatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

feed, give food/fodder to animals/men; (also passive sense) eat, take food;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cibocibamus
2cibascibatis
3cibatcibant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcibare
activeperfectcibavisse
passivepresentcibari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ciba
cibate
future
PersonSingularPlural
2
cibato
cibatote
3
cibato
cibanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cibare
cibamini
future
PersonSingularPlural
2
cibator
—
3
cibator
cibantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cibatus
cibati
Gen.
cibati
cibatorum
Dat.
cibato
—
Acc.
cibatum
cibatos
Voc.
cibate
cibati
Abl.
cibato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cibata
cibatae
Gen.
cibatae
cibatarum
Dat.
cibatae
—
Acc.
cibatam
cibatas
Voc.
cibata
cibatae
Abl.
cibata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cibatum
cibata
Gen.
cibati
cibatorum
Dat.
cibato
—
Acc.
cibatum
cibata
Voc.
cibatum
cibata
Abl.
cibato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cibandus
—
Gen.
cibandi
—
Dat.
cibando
—
Acc.
cibandum
—
Voc.
cibande
—
Abl.
cibando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cibanda
—
Gen.
cibandae
—
Dat.
cibandae
—
Acc.
cibandam
—
Voc.
cibanda
—
Abl.
cibanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cibandum
—
Gen.
cibandi
—
Dat.
cibando
—
Acc.
cibandum
—
Voc.
cibandum
—
Abl.
cibando
—

Supines

accusative: cibatum; ablative: cibatu