adfligo, adfligere, adflixi, adflictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

overthrow/throw down; afflict, damage, crush, break, ruin; humble, weaken, vex;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adfligoadfligimus
2adfligisadfligitis
3adfligitadfligunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadfligere
activeperfectadflixisse
passivepresentadfligi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adflige
adfligite
future
PersonSingularPlural
2
adfligito
adfligitote
3
adfligito
adfligunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adfligere
adfligimini
future
PersonSingularPlural
2
adfligitor
—
3
adfligitor
adfliguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adflictus
adflicti
Gen.
adflicti
adflictorum
Dat.
adflicto
—
Acc.
adflictum
adflictos
Voc.
adflicte
adflicti
Abl.
adflicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adflicta
adflictae
Gen.
adflictae
adflictarum
Dat.
adflictae
—
Acc.
adflictam
adflictas
Voc.
adflicta
adflictae
Abl.
adflicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adflictum
adflicta
Gen.
adflicti
adflictorum
Dat.
adflicto
—
Acc.
adflictum
adflicta
Voc.
adflictum
adflicta
Abl.
adflicto
—

Supines

accusative: adflictum; ablative: adflictu

Examples

No examples found.