adflicto, adflictare, adflictavi, adflictatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shatter, damage, strike repeatedly, buffet, wreck; oppress, afflict; vex;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adflictoadflictamus
2adflictasadflictatis
3adflictatadflictant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadflictare
activeperfectadflictavisse
passivepresentadflictari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adflicta
adflictate
future
PersonSingularPlural
2
adflictato
adflictatote
3
adflictato
adflictanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adflictare
adflictamini
future
PersonSingularPlural
2
adflictator
—
3
adflictator
adflictantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adflictatus
adflictati
Gen.
adflictati
adflictatorum
Dat.
adflictato
—
Acc.
adflictatum
adflictatos
Voc.
adflictate
adflictati
Abl.
adflictato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adflictata
adflictatae
Gen.
adflictatae
adflictatarum
Dat.
adflictatae
—
Acc.
adflictatam
adflictatas
Voc.
adflictata
adflictatae
Abl.
adflictata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adflictatum
adflictata
Gen.
adflictati
adflictatorum
Dat.
adflictato
—
Acc.
adflictatum
adflictata
Voc.
adflictatum
adflictata
Abl.
adflictato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adflictandus
—
Gen.
adflictandi
—
Dat.
adflictando
—
Acc.
adflictandum
—
Voc.
adflictande
—
Abl.
adflictando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adflictanda
—
Gen.
adflictandae
—
Dat.
adflictandae
—
Acc.
adflictandam
—
Voc.
adflictanda
—
Abl.
adflictanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adflictandum
—
Gen.
adflictandi
—
Dat.
adflictando
—
Acc.
adflictandum
—
Voc.
adflictandum
—
Abl.
adflictando
—

Supines

accusative: adflictatum; ablative: adflictatu

Examples