certioro, certiorare, certioravi, certioratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

inform, show, apprise;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1certiorocertioramus
2certiorascertioratis
3certioratcertiorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcertiorare
activeperfectcertioravisse
passivepresentcertiorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
certiora
certiorate
future
PersonSingularPlural
2
certiorato
certioratote
3
certiorato
certioranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
certiorare
certioramini
future
PersonSingularPlural
2
certiorator
—
3
certiorator
certiorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
certioratus
certiorati
Gen.
certiorati
certioratorum
Dat.
certiorato
—
Acc.
certioratum
certioratos
Voc.
certiorate
certiorati
Abl.
certiorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
certiorata
certioratae
Gen.
certioratae
certioratarum
Dat.
certioratae
—
Acc.
certioratam
certioratas
Voc.
certiorata
certioratae
Abl.
certiorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
certioratum
certiorata
Gen.
certiorati
certioratorum
Dat.
certiorato
—
Acc.
certioratum
certiorata
Voc.
certioratum
certiorata
Abl.
certiorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
certiorandus
—
Gen.
certiorandi
—
Dat.
certiorando
—
Acc.
certiorandum
—
Voc.
certiorande
—
Abl.
certiorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
certioranda
—
Gen.
certiorandae
—
Dat.
certiorandae
—
Acc.
certiorandam
—
Voc.
certioranda
—
Abl.
certioranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
certiorandum
—
Gen.
certiorandi
—
Dat.
certiorando
—
Acc.
certiorandum
—
Voc.
certiorandum
—
Abl.
certiorando
—

Supines

accusative: certioratum; ablative: certioratu

Examples

No examples found.