cernuo, cernuare, cernuavi, cernuatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fall headfirst; dive; turn a somersault;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cernuocernuamus
2cernuascernuatis
3cernuatcernuant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcernuare
activeperfectcernuavisse
passivepresentcernuari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cernua
cernuate
future
PersonSingularPlural
2
cernuato
cernuatote
3
cernuato
cernuanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cernuare
cernuamini
future
PersonSingularPlural
2
cernuator
—
3
cernuator
cernuantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cernuatus
cernuati
Gen.
cernuati
cernuatorum
Dat.
cernuato
—
Acc.
cernuatum
cernuatos
Voc.
cernuate
cernuati
Abl.
cernuato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cernuata
cernuatae
Gen.
cernuatae
cernuatarum
Dat.
cernuatae
—
Acc.
cernuatam
cernuatas
Voc.
cernuata
cernuatae
Abl.
cernuata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cernuatum
cernuata
Gen.
cernuati
cernuatorum
Dat.
cernuato
—
Acc.
cernuatum
cernuata
Voc.
cernuatum
cernuata
Abl.
cernuato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cernuandus
—
Gen.
cernuandi
—
Dat.
cernuando
—
Acc.
cernuandum
—
Voc.
cernuande
—
Abl.
cernuando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cernuanda
—
Gen.
cernuandae
—
Dat.
cernuandae
—
Acc.
cernuandam
—
Voc.
cernuanda
—
Abl.
cernuanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cernuandum
—
Gen.
cernuandi
—
Dat.
cernuando
—
Acc.
cernuandum
—
Voc.
cernuandum
—
Abl.
cernuando
—

Supines

accusative: cernuatum; ablative: cernuatu

Examples

No examples found.