ceremonior, ceremoniari, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Medieval
Field:
Religion

treat with due ceremony; worship;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ceremoniorceremoniamur
2ceremoniarisceremoniamini
3ceremoniaturceremoniantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentceremoniari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
ceremoniare
ceremoniamini
future
PersonSingularPlural
2
ceremoniator
—
3
ceremoniator
ceremoniantor

Participles

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ceremoniandus
—
Gen.
ceremoniandi
—
Dat.
ceremoniando
—
Acc.
ceremoniandum
—
Voc.
ceremoniande
—
Abl.
ceremoniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ceremonianda
—
Gen.
ceremoniandae
—
Dat.
ceremoniandae
—
Acc.
ceremoniandam
—
Voc.
ceremonianda
—
Abl.
ceremonianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ceremoniandum
—
Gen.
ceremoniandi
—
Dat.
ceremoniando
—
Acc.
ceremoniandum
—
Voc.
ceremoniandum
—
Abl.
ceremoniando
—

Examples

No examples found.