adfirmo, adfirmare, adfirmavi, adfirmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

affirm/assert (dogmatically/positively); confirm, ratify, restore; emphasize;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adfirmoadfirmamus
2adfirmasadfirmatis
3adfirmatadfirmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadfirmare
activeperfectadfirmavisse
passivepresentadfirmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adfirma
adfirmate
future
PersonSingularPlural
2
adfirmato
adfirmatote
3
adfirmato
adfirmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adfirmare
adfirmamini
future
PersonSingularPlural
2
adfirmator
—
3
adfirmator
adfirmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adfirmatus
adfirmati
Gen.
adfirmati
adfirmatorum
Dat.
adfirmato
—
Acc.
adfirmatum
adfirmatos
Voc.
adfirmate
adfirmati
Abl.
adfirmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adfirmata
adfirmatae
Gen.
adfirmatae
adfirmatarum
Dat.
adfirmatae
—
Acc.
adfirmatam
adfirmatas
Voc.
adfirmata
adfirmatae
Abl.
adfirmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adfirmatum
adfirmata
Gen.
adfirmati
adfirmatorum
Dat.
adfirmato
—
Acc.
adfirmatum
adfirmata
Voc.
adfirmatum
adfirmata
Abl.
adfirmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adfirmandus
—
Gen.
adfirmandi
—
Dat.
adfirmando
—
Acc.
adfirmandum
—
Voc.
adfirmande
—
Abl.
adfirmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adfirmanda
—
Gen.
adfirmandae
—
Dat.
adfirmandae
—
Acc.
adfirmandam
—
Voc.
adfirmanda
—
Abl.
adfirmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adfirmandum
—
Gen.
adfirmandi
—
Dat.
adfirmando
—
Acc.
adfirmandum
—
Voc.
adfirmandum
—
Abl.
adfirmando
—

Supines

accusative: adfirmatum; ablative: adfirmatu