centurio, centuriare, centuriavi, centuriatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

arrange/assign (soldiers) in military centuries; divide land into centuriae;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1centuriocenturiamus
2centuriascenturiatis
3centuriatcenturiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcenturiare
activeperfectcenturiavisse
passivepresentcenturiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
centuria
centuriate
future
PersonSingularPlural
2
centuriato
centuriatote
3
centuriato
centurianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
centuriare
centuriamini
future
PersonSingularPlural
2
centuriator
—
3
centuriator
centuriantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
centuriatus
centuriati
Gen.
centuriati
centuriatorum
Dat.
centuriato
—
Acc.
centuriatum
centuriatos
Voc.
centuriate
centuriati
Abl.
centuriato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
centuriata
centuriatae
Gen.
centuriatae
centuriatarum
Dat.
centuriatae
—
Acc.
centuriatam
centuriatas
Voc.
centuriata
centuriatae
Abl.
centuriata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
centuriatum
centuriata
Gen.
centuriati
centuriatorum
Dat.
centuriato
—
Acc.
centuriatum
centuriata
Voc.
centuriatum
centuriata
Abl.
centuriato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
centuriandus
—
Gen.
centuriandi
—
Dat.
centuriando
—
Acc.
centuriandum
—
Voc.
centuriande
—
Abl.
centuriando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
centurianda
—
Gen.
centuriandae
—
Dat.
centuriandae
—
Acc.
centuriandam
—
Voc.
centurianda
—
Abl.
centurianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
centuriandum
—
Gen.
centuriandi
—
Dat.
centuriando
—
Acc.
centuriandum
—
Voc.
centuriandum
—
Abl.
centuriando
—

Supines

accusative: centuriatum; ablative: centuriatu

Examples