adfiguro, adfigurare, adfiguravi, adfiguratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Literature

form (word) by analogy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adfiguroadfiguramus
2adfigurasadfiguratis
3adfiguratadfigurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadfigurare
activeperfectadfiguravisse
passivepresentadfigurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adfigura
adfigurate
future
PersonSingularPlural
2
adfigurato
adfiguratote
3
adfigurato
adfiguranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adfigurare
adfiguramini
future
PersonSingularPlural
2
adfigurator
—
3
adfigurator
adfigurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adfiguratus
adfigurati
Gen.
adfigurati
adfiguratorum
Dat.
adfigurato
—
Acc.
adfiguratum
adfiguratos
Voc.
adfigurate
adfigurati
Abl.
adfigurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adfigurata
adfiguratae
Gen.
adfiguratae
adfiguratarum
Dat.
adfiguratae
—
Acc.
adfiguratam
adfiguratas
Voc.
adfigurata
adfiguratae
Abl.
adfigurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adfiguratum
adfigurata
Gen.
adfigurati
adfiguratorum
Dat.
adfigurato
—
Acc.
adfiguratum
adfigurata
Voc.
adfiguratum
adfigurata
Abl.
adfigurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adfigurandus
—
Gen.
adfigurandi
—
Dat.
adfigurando
—
Acc.
adfigurandum
—
Voc.
adfigurande
—
Abl.
adfigurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adfiguranda
—
Gen.
adfigurandae
—
Dat.
adfigurandae
—
Acc.
adfigurandam
—
Voc.
adfiguranda
—
Abl.
adfiguranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adfigurandum
—
Gen.
adfigurandi
—
Dat.
adfigurando
—
Acc.
adfigurandum
—
Voc.
adfigurandum
—
Abl.
adfigurando
—

Supines

accusative: adfiguratum; ablative: adfiguratu

Examples

No examples found.