censeo, censere, censui, censitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

think/suppose, judge; recommend; decree, vote, determine; count/reckon; assess;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1censeocensemus
2censescensetis
3censetcensent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcensere
activeperfectcensuisse
passivepresentcenseri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cense
censete
future
PersonSingularPlural
2
censeto
censetote
3
censeto
censento

passive

present
PersonSingularPlural
2
censere
censemini
future
PersonSingularPlural
2
censetor
—
3
censetor
censentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
censitus
censiti
Gen.
censiti
censitorum
Dat.
censito
—
Acc.
censitum
censitos
Voc.
censite
censiti
Abl.
censito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
censita
censitae
Gen.
censitae
censitarum
Dat.
censitae
—
Acc.
censitam
censitas
Voc.
censita
censitae
Abl.
censita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
censitum
censita
Gen.
censiti
censitorum
Dat.
censito
—
Acc.
censitum
censita
Voc.
censitum
censita
Abl.
censito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
censendus
—
Gen.
censendi
—
Dat.
censendo
—
Acc.
censendum
—
Voc.
censende
—
Abl.
censendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
censenda
—
Gen.
censendae
—
Dat.
censendae
—
Acc.
censendam
—
Voc.
censenda
—
Abl.
censenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
censendum
—
Gen.
censendi
—
Dat.
censendo
—
Acc.
censendum
—
Voc.
censendum
—
Abl.
censendo
—

Supines

accusative: censitum; ablative: censitu