caussor, caussari, caussatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Government

allege an excuse/reason, object; excuse oneself; plead a cause, bring action;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1caussorcaussamur
2caussariscaussamini
3caussaturcaussantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcaussari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
caussare
caussamini
future
PersonSingularPlural
2
caussator
—
3
caussator
caussantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
caussatus
caussati
Gen.
caussati
caussatorum
Dat.
caussato
—
Acc.
caussatum
caussatos
Voc.
caussate
caussati
Abl.
caussato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
caussata
caussatae
Gen.
caussatae
caussatarum
Dat.
caussatae
—
Acc.
caussatam
caussatas
Voc.
caussata
caussatae
Abl.
caussata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
caussatum
caussata
Gen.
caussati
caussatorum
Dat.
caussato
—
Acc.
caussatum
caussata
Voc.
caussatum
caussata
Abl.
caussato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
caussandus
—
Gen.
caussandi
—
Dat.
caussando
—
Acc.
caussandum
—
Voc.
caussande
—
Abl.
caussando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
caussanda
—
Gen.
caussandae
—
Dat.
caussandae
—
Acc.
caussandam
—
Voc.
caussanda
—
Abl.
caussanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
caussandum
—
Gen.
caussandi
—
Dat.
caussando
—
Acc.
caussandum
—
Voc.
caussandum
—
Abl.
caussando
—

Supines

accusative: caussatum; ablative: caussatu

Examples

No examples found.