causificor, causificari, causificatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Literature

allege/offer a reason, put forward a pretext; pretend;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1causificorcausificamur
2causificariscausificamini
3causificaturcausificantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcausificari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
causificare
causificamini
future
PersonSingularPlural
2
causificator
—
3
causificator
causificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
causificatus
causificati
Gen.
causificati
causificatorum
Dat.
causificato
—
Acc.
causificatum
causificatos
Voc.
causificate
causificati
Abl.
causificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
causificata
causificatae
Gen.
causificatae
causificatarum
Dat.
causificatae
—
Acc.
causificatam
causificatas
Voc.
causificata
causificatae
Abl.
causificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
causificatum
causificata
Gen.
causificati
causificatorum
Dat.
causificato
—
Acc.
causificatum
causificata
Voc.
causificatum
causificata
Abl.
causificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
causificandus
—
Gen.
causificandi
—
Dat.
causificando
—
Acc.
causificandum
—
Voc.
causificande
—
Abl.
causificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
causificanda
—
Gen.
causificandae
—
Dat.
causificandae
—
Acc.
causificandam
—
Voc.
causificanda
—
Abl.
causificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
causificandum
—
Gen.
causificandi
—
Dat.
causificando
—
Acc.
causificandum
—
Voc.
causificandum
—
Abl.
causificando
—

Supines

accusative: causificatum; ablative: causificatu