causor, causari, causatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

allege an excuse/reason, object; excuse oneself; plead a cause, bring action;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1causorcausamur
2causariscausamini
3causaturcausantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcausari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
causare
causamini
future
PersonSingularPlural
2
causator
—
3
causator
causantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
causatus
causati
Gen.
causati
causatorum
Dat.
causato
—
Acc.
causatum
causatos
Voc.
causate
causati
Abl.
causato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
causata
causatae
Gen.
causatae
causatarum
Dat.
causatae
—
Acc.
causatam
causatas
Voc.
causata
causatae
Abl.
causata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
causatum
causata
Gen.
causati
causatorum
Dat.
causato
—
Acc.
causatum
causata
Voc.
causatum
causata
Abl.
causato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
causandus
—
Gen.
causandi
—
Dat.
causando
—
Acc.
causandum
—
Voc.
causande
—
Abl.
causando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
causanda
—
Gen.
causandae
—
Dat.
causandae
—
Acc.
causandam
—
Voc.
causanda
—
Abl.
causanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
causandum
—
Gen.
causandi
—
Dat.
causando
—
Acc.
causandum
—
Voc.
causandum
—
Abl.
causando
—

Supines

accusative: causatum; ablative: causatu

Examples

No examples found.