castramentor, castramentari, castramentatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

pitch a camp; encamp;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1castramentorcastramentamur
2castramentariscastramentamini
3castramentaturcastramentantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcastramentari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
castramentare
castramentamini
future
PersonSingularPlural
2
castramentator
—
3
castramentator
castramentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
castramentatus
castramentati
Gen.
castramentati
castramentatorum
Dat.
castramentato
—
Acc.
castramentatum
castramentatos
Voc.
castramentate
castramentati
Abl.
castramentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
castramentata
castramentatae
Gen.
castramentatae
castramentatarum
Dat.
castramentatae
—
Acc.
castramentatam
castramentatas
Voc.
castramentata
castramentatae
Abl.
castramentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
castramentatum
castramentata
Gen.
castramentati
castramentatorum
Dat.
castramentato
—
Acc.
castramentatum
castramentata
Voc.
castramentatum
castramentata
Abl.
castramentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
castramentandus
—
Gen.
castramentandi
—
Dat.
castramentando
—
Acc.
castramentandum
—
Voc.
castramentande
—
Abl.
castramentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
castramentanda
—
Gen.
castramentandae
—
Dat.
castramentandae
—
Acc.
castramentandam
—
Voc.
castramentanda
—
Abl.
castramentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
castramentandum
—
Gen.
castramentandi
—
Dat.
castramentando
—
Acc.
castramentandum
—
Voc.
castramentandum
—
Abl.
castramentando
—

Supines

accusative: castramentatum; ablative: castramentatu

Examples

No examples found.