casito, casitare, casitavi, casitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

fall/drop down repeatedly/frequently;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1casitocasitamus
2casitascasitatis
3casitatcasitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcasitare
activeperfectcasitavisse
passivepresentcasitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
casita
casitate
future
PersonSingularPlural
2
casitato
casitatote
3
casitato
casitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
casitare
casitamini
future
PersonSingularPlural
2
casitator
—
3
casitator
casitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
casitatus
casitati
Gen.
casitati
casitatorum
Dat.
casitato
—
Acc.
casitatum
casitatos
Voc.
casitate
casitati
Abl.
casitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
casitata
casitatae
Gen.
casitatae
casitatarum
Dat.
casitatae
—
Acc.
casitatam
casitatas
Voc.
casitata
casitatae
Abl.
casitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
casitatum
casitata
Gen.
casitati
casitatorum
Dat.
casitato
—
Acc.
casitatum
casitata
Voc.
casitatum
casitata
Abl.
casitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
casitandus
—
Gen.
casitandi
—
Dat.
casitando
—
Acc.
casitandum
—
Voc.
casitande
—
Abl.
casitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
casitanda
—
Gen.
casitandae
—
Dat.
casitandae
—
Acc.
casitandam
—
Voc.
casitanda
—
Abl.
casitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
casitandum
—
Gen.
casitandi
—
Dat.
casitando
—
Acc.
casitandum
—
Voc.
casitandum
—
Abl.
casitando
—

Supines

accusative: casitatum; ablative: casitatu

Examples

No examples found.