addivino, addivinare, addivinavi, addivinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

prognosticate, divine;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1addivinoaddivinamus
2addivinasaddivinatis
3addivinataddivinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaddivinare
activeperfectaddivinavisse
passivepresentaddivinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
addivina
addivinate
future
PersonSingularPlural
2
addivinato
addivinatote
3
addivinato
addivinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
addivinare
addivinamini
future
PersonSingularPlural
2
addivinator
—
3
addivinator
addivinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
addivinatus
addivinati
Gen.
addivinati
addivinatorum
Dat.
addivinato
—
Acc.
addivinatum
addivinatos
Voc.
addivinate
addivinati
Abl.
addivinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
addivinata
addivinatae
Gen.
addivinatae
addivinatarum
Dat.
addivinatae
—
Acc.
addivinatam
addivinatas
Voc.
addivinata
addivinatae
Abl.
addivinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
addivinatum
addivinata
Gen.
addivinati
addivinatorum
Dat.
addivinato
—
Acc.
addivinatum
addivinata
Voc.
addivinatum
addivinata
Abl.
addivinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
addivinandus
—
Gen.
addivinandi
—
Dat.
addivinando
—
Acc.
addivinandum
—
Voc.
addivinande
—
Abl.
addivinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
addivinanda
—
Gen.
addivinandae
—
Dat.
addivinandae
—
Acc.
addivinandam
—
Voc.
addivinanda
—
Abl.
addivinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
addivinandum
—
Gen.
addivinandi
—
Dat.
addivinando
—
Acc.
addivinandum
—
Voc.
addivinandum
—
Abl.
addivinando
—

Supines

accusative: addivinatum; ablative: addivinatu

Examples

No examples found.