carnificor, carnificari, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

execute; behead; butcher; cut in pieces, mangle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1carnificorcarnificamur
2carnificariscarnificamini
3carnificaturcarnificantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcarnificari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
carnificare
carnificamini
future
PersonSingularPlural
2
carnificator
—
3
carnificator
carnificantor

Participles

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
carnificandus
—
Gen.
carnificandi
—
Dat.
carnificando
—
Acc.
carnificandum
—
Voc.
carnificande
—
Abl.
carnificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
carnificanda
—
Gen.
carnificandae
—
Dat.
carnificandae
—
Acc.
carnificandam
—
Voc.
carnificanda
—
Abl.
carnificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
carnificandum
—
Gen.
carnificandi
—
Dat.
carnificando
—
Acc.
carnificandum
—
Voc.
carnificandum
—
Abl.
carnificando
—

Examples

No examples found.