adcuro, adcurare, adcuravi, adcuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

take care of, attend to (duties/guests), give attention to; perform with care;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adcuroadcuramus
2adcurasadcuratis
3adcuratadcurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadcurare
activeperfectadcuravisse
passivepresentadcurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adcura
adcurate
future
PersonSingularPlural
2
adcurato
adcuratote
3
adcurato
adcuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adcurare
adcuramini
future
PersonSingularPlural
2
adcurator
—
3
adcurator
adcurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adcuratus
adcurati
Gen.
adcurati
adcuratorum
Dat.
adcurato
—
Acc.
adcuratum
adcuratos
Voc.
adcurate
adcurati
Abl.
adcurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adcurata
adcuratae
Gen.
adcuratae
adcuratarum
Dat.
adcuratae
—
Acc.
adcuratam
adcuratas
Voc.
adcurata
adcuratae
Abl.
adcurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adcuratum
adcurata
Gen.
adcurati
adcuratorum
Dat.
adcurato
—
Acc.
adcuratum
adcurata
Voc.
adcuratum
adcurata
Abl.
adcurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adcurandus
—
Gen.
adcurandi
—
Dat.
adcurando
—
Acc.
adcurandum
—
Voc.
adcurande
—
Abl.
adcurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adcuranda
—
Gen.
adcurandae
—
Dat.
adcurandae
—
Acc.
adcurandam
—
Voc.
adcuranda
—
Abl.
adcuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adcurandum
—
Gen.
adcurandi
—
Dat.
adcurando
—
Acc.
adcurandum
—
Voc.
adcurandum
—
Abl.
adcurando
—

Supines

accusative: adcuratum; ablative: adcuratu