adcumbo, adcumbere, adcumbui, adcumbitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

take a place/recline at the table; lie on (bed), lie at/prone, lie beside;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adcumboadcumbimus
2adcumbisadcumbitis
3adcumbitadcumbunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadcumbere
activeperfectadcumbuisse
passivepresentadcumbi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adcumbe
adcumbite
future
PersonSingularPlural
2
adcumbito
adcumbitote
3
adcumbito
adcumbunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adcumbere
adcumbimini
future
PersonSingularPlural
2
adcumbitor
—
3
adcumbitor
adcumbuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adcumbitus
adcumbiti
Gen.
adcumbiti
adcumbitorum
Dat.
adcumbito
—
Acc.
adcumbitum
adcumbitos
Voc.
adcumbite
adcumbiti
Abl.
adcumbito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adcumbita
adcumbitae
Gen.
adcumbitae
adcumbitarum
Dat.
adcumbitae
—
Acc.
adcumbitam
adcumbitas
Voc.
adcumbita
adcumbitae
Abl.
adcumbita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adcumbitum
adcumbita
Gen.
adcumbiti
adcumbitorum
Dat.
adcumbito
—
Acc.
adcumbitum
adcumbita
Voc.
adcumbitum
adcumbita
Abl.
adcumbito
—

Supines

accusative: adcumbitum; ablative: adcumbitu

Examples

No examples found.