canturio, canturire, canturivi, canturitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

recite with musical intonation; sing continuously (birds); chirp;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1canturiocanturimus
2canturiscanturitis
3canturitcanturiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcanturire
activeperfectcanturivisse
passivepresentcanturiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
canturi
canturite
future
PersonSingularPlural
2
canturito
canturitote
3
canturito
canturiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
canturire
canturimini
future
PersonSingularPlural
2
canturitor
—
3
canturitor
canturiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
canturitus
canturiti
Gen.
canturiti
canturitorum
Dat.
canturito
—
Acc.
canturitum
canturitos
Voc.
canturite
canturiti
Abl.
canturito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
canturita
canturitae
Gen.
canturitae
canturitarum
Dat.
canturitae
—
Acc.
canturitam
canturitas
Voc.
canturita
canturitae
Abl.
canturita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
canturitum
canturita
Gen.
canturiti
canturitorum
Dat.
canturito
—
Acc.
canturitum
canturita
Voc.
canturitum
canturita
Abl.
canturito
—

Supines

accusative: canturitum; ablative: canturitu

Examples

No examples found.