cantito, cantitare, cantitavi, cantitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

sing; sing repeatedly, sing over and over; sing/play often (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cantitocantitamus
2cantitascantitatis
3cantitatcantitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcantitare
activeperfectcantitavisse
passivepresentcantitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cantita
cantitate
future
PersonSingularPlural
2
cantitato
cantitatote
3
cantitato
cantitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cantitare
cantitamini
future
PersonSingularPlural
2
cantitator
—
3
cantitator
cantitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cantitatus
cantitati
Gen.
cantitati
cantitatorum
Dat.
cantitato
—
Acc.
cantitatum
cantitatos
Voc.
cantitate
cantitati
Abl.
cantitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cantitata
cantitatae
Gen.
cantitatae
cantitatarum
Dat.
cantitatae
—
Acc.
cantitatam
cantitatas
Voc.
cantitata
cantitatae
Abl.
cantitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cantitatum
cantitata
Gen.
cantitati
cantitatorum
Dat.
cantitato
—
Acc.
cantitatum
cantitata
Voc.
cantitatum
cantitata
Abl.
cantitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cantitandus
—
Gen.
cantitandi
—
Dat.
cantitando
—
Acc.
cantitandum
—
Voc.
cantitande
—
Abl.
cantitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cantitanda
—
Gen.
cantitandae
—
Dat.
cantitandae
—
Acc.
cantitandam
—
Voc.
cantitanda
—
Abl.
cantitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cantitandum
—
Gen.
cantitandi
—
Dat.
cantitando
—
Acc.
cantitandum
—
Voc.
cantitandum
—
Abl.
cantitando
—

Supines

accusative: cantitatum; ablative: cantitatu

Examples

No examples found.