candicens, candicentis (gen.), candicentior -or -us, candicentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Pliny
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

white; approaching white;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
candicentia
Acc.
candicens
candicentia
Voc.—
candicentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
candicentius
candicentiora
Gen.
candicentioris
—
Acc.
candicentius
candicentiora
Voc.
candicentius
candicentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
candicentissimus
candicentissimi
Gen.
candicentissimi
candicentissimorum
Dat.
candicentissimo
—
Acc.
candicentissimum
candicentissimos
Voc.
candicentissime
candicentissimi
Abl.
candicentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
candicentissima
candicentissimae
Gen.
candicentissimae
candicentissimarum
Dat.
candicentissimae
—
Acc.
candicentissimam
candicentissimas
Voc.
candicentissima
candicentissimae
Abl.
candicentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
candicentissimum
candicentissima
Gen.
candicentissimi
candicentissimorum
Dat.
candicentissimo
—
Acc.
candicentissimum
candicentissima
Voc.
candicentissimum
candicentissima
Abl.
candicentissimo
—

Examples

No examples found.