adclamatio
adclamatio, adclamationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
acclamation, shout (of comment/approval/disapproval); crying against; brawling;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | adclamatio | adclamationes |
| Gen. | adclamationis | adclamationum, adclamationium |
| Dat. | adclamationi | adclamationibus |
| Acc. | adclamationem | adclamationes |
| Voc. | adclamatio | adclamationes |
| Abl. | adclamatione | adclamationibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...enim epiphonema rei narratae vel probatae summa adclamatio: "tantae molis erat Romanam condere gentem!"; "facere enim probus adulescens..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...valet animi praestantia quam nec metus frangat nec adclamatio terreat nec audientium auctoritas ultra debitam reverentiam tardet..."
