camilla
camilla, camillae
Feminine · Noun · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
handmaiden/female of unblemished character attendant in religious ceremonies;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | camilla | camillae |
| Gen. | camillae | camillarum |
| Dat. | camillae | camillis |
| Acc. | camillam | camillas |
| Voc. | camilla | camillae |
| Abl. | camilla | camillis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Aeneid XI
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Laurentibus agris. est et Volscorum egregia de gente Camilla agmen agens equitum et florentis aere catervas. quod..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Augusti proneptem, item Liviam Medullinam, cui et cognomen Camillae erat, e genere antiquo dictatoris Camilli. Priorem, quod parentes..." - P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...conditur Ufens. Hos super advenit Volsca de gente Camilla agmen agens equitum et florentis aere catervas, bellatrix..."
