calumnior, calumniari, calumniatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

accuse falsely; misrepresent, interpret wrongly; depreciate, find fault with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1calumniorcalumniamur
2calumniariscalumniamini
3calumniaturcalumniantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcalumniari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
calumniare
calumniamini
future
PersonSingularPlural
2
calumniator
—
3
calumniator
calumniantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
calumniatus
calumniati
Gen.
calumniati
calumniatorum
Dat.
calumniato
—
Acc.
calumniatum
calumniatos
Voc.
calumniate
calumniati
Abl.
calumniato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
calumniata
calumniatae
Gen.
calumniatae
calumniatarum
Dat.
calumniatae
—
Acc.
calumniatam
calumniatas
Voc.
calumniata
calumniatae
Abl.
calumniata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
calumniatum
calumniata
Gen.
calumniati
calumniatorum
Dat.
calumniato
—
Acc.
calumniatum
calumniata
Voc.
calumniatum
calumniata
Abl.
calumniato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
calumniandus
—
Gen.
calumniandi
—
Dat.
calumniando
—
Acc.
calumniandum
—
Voc.
calumniande
—
Abl.
calumniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
calumnianda
—
Gen.
calumniandae
—
Dat.
calumniandae
—
Acc.
calumniandam
—
Voc.
calumnianda
—
Abl.
calumnianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
calumniandum
—
Gen.
calumniandi
—
Dat.
calumniando
—
Acc.
calumniandum
—
Voc.
calumniandum
—
Abl.
calumniando
—

Supines

accusative: calumniatum; ablative: calumniatu

Examples

No examples found.