caemento, caementare, caementavi, caementatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later
Field:
Technical

cement, fasten with mortar;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1caementocaementamus
2caementascaementatis
3caementatcaementant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcaementare
activeperfectcaementavisse
passivepresentcaementari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
caementa
caementate
future
PersonSingularPlural
2
caementato
caementatote
3
caementato
caementanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
caementare
caementamini
future
PersonSingularPlural
2
caementator
—
3
caementator
caementantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
caementatus
caementati
Gen.
caementati
caementatorum
Dat.
caementato
—
Acc.
caementatum
caementatos
Voc.
caementate
caementati
Abl.
caementato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
caementata
caementatae
Gen.
caementatae
caementatarum
Dat.
caementatae
—
Acc.
caementatam
caementatas
Voc.
caementata
caementatae
Abl.
caementata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
caementatum
caementata
Gen.
caementati
caementatorum
Dat.
caementato
—
Acc.
caementatum
caementata
Voc.
caementatum
caementata
Abl.
caementato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
caementandus
—
Gen.
caementandi
—
Dat.
caementando
—
Acc.
caementandum
—
Voc.
caementande
—
Abl.
caementando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
caementanda
—
Gen.
caementandae
—
Dat.
caementandae
—
Acc.
caementandam
—
Voc.
caementanda
—
Abl.
caementanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
caementandum
—
Gen.
caementandi
—
Dat.
caementando
—
Acc.
caementandum
—
Voc.
caementandum
—
Abl.
caementando
—

Supines

accusative: caementatum; ablative: caementatu