adambulo, adambulare, adambulavi, adambulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

walk beside/near;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adambuloadambulamus
2adambulasadambulatis
3adambulatadambulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadambulare
activeperfectadambulavisse
passivepresentadambulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adambula
adambulate
future
PersonSingularPlural
2
adambulato
adambulatote
3
adambulato
adambulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adambulare
adambulamini
future
PersonSingularPlural
2
adambulator
—
3
adambulator
adambulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adambulatus
adambulati
Gen.
adambulati
adambulatorum
Dat.
adambulato
—
Acc.
adambulatum
adambulatos
Voc.
adambulate
adambulati
Abl.
adambulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adambulata
adambulatae
Gen.
adambulatae
adambulatarum
Dat.
adambulatae
—
Acc.
adambulatam
adambulatas
Voc.
adambulata
adambulatae
Abl.
adambulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adambulatum
adambulata
Gen.
adambulati
adambulatorum
Dat.
adambulato
—
Acc.
adambulatum
adambulata
Voc.
adambulatum
adambulata
Abl.
adambulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adambulandus
—
Gen.
adambulandi
—
Dat.
adambulando
—
Acc.
adambulandum
—
Voc.
adambulande
—
Abl.
adambulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adambulanda
—
Gen.
adambulandae
—
Dat.
adambulandae
—
Acc.
adambulandam
—
Voc.
adambulanda
—
Abl.
adambulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adambulandum
—
Gen.
adambulandi
—
Dat.
adambulando
—
Acc.
adambulandum
—
Voc.
adambulandum
—
Abl.
adambulando
—

Supines

accusative: adambulatum; ablative: adambulatu

Examples

No examples found.