cacaturio, cacaturire, cacaturivi, cacaturitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Bio/Medical

have urge to defecate; (rude);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cacaturiocacaturimus
2cacaturiscacaturitis
3cacaturitcacaturiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcacaturire
activeperfectcacaturivisse
passivepresentcacaturiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cacaturi
cacaturite
future
PersonSingularPlural
2
cacaturito
cacaturitote
3
cacaturito
cacaturiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cacaturire
cacaturimini
future
PersonSingularPlural
2
cacaturitor
—
3
cacaturitor
cacaturiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cacaturitus
cacaturiti
Gen.
cacaturiti
cacaturitorum
Dat.
cacaturito
—
Acc.
cacaturitum
cacaturitos
Voc.
cacaturite
cacaturiti
Abl.
cacaturito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cacaturita
cacaturitae
Gen.
cacaturitae
cacaturitarum
Dat.
cacaturitae
—
Acc.
cacaturitam
cacaturitas
Voc.
cacaturita
cacaturitae
Abl.
cacaturita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cacaturitum
cacaturita
Gen.
cacaturiti
cacaturitorum
Dat.
cacaturito
—
Acc.
cacaturitum
cacaturita
Voc.
cacaturitum
cacaturita
Abl.
cacaturito
—

Supines

accusative: cacaturitum; ablative: cacaturitu

Examples

No examples found.