bulimo, bulimare, bulimavi, bulimatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

have great/insatiable hunger;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1bulimobulimamus
2bulimasbulimatis
3bulimatbulimant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbulimare
activeperfectbulimavisse
passivepresentbulimari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
bulima
bulimate
future
PersonSingularPlural
2
bulimato
bulimatote
3
bulimato
bulimanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
bulimare
bulimamini
future
PersonSingularPlural
2
bulimator
—
3
bulimator
bulimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
bulimatus
bulimati
Gen.
bulimati
bulimatorum
Dat.
bulimato
—
Acc.
bulimatum
bulimatos
Voc.
bulimate
bulimati
Abl.
bulimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
bulimata
bulimatae
Gen.
bulimatae
bulimatarum
Dat.
bulimatae
—
Acc.
bulimatam
bulimatas
Voc.
bulimata
bulimatae
Abl.
bulimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
bulimatum
bulimata
Gen.
bulimati
bulimatorum
Dat.
bulimato
—
Acc.
bulimatum
bulimata
Voc.
bulimatum
bulimata
Abl.
bulimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
bulimandus
—
Gen.
bulimandi
—
Dat.
bulimando
—
Acc.
bulimandum
—
Voc.
bulimande
—
Abl.
bulimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
bulimanda
—
Gen.
bulimandae
—
Dat.
bulimandae
—
Acc.
bulimandam
—
Voc.
bulimanda
—
Abl.
bulimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
bulimandum
—
Gen.
bulimandi
—
Dat.
bulimando
—
Acc.
bulimandum
—
Voc.
bulimandum
—
Abl.
bulimando
—

Supines

accusative: bulimatum; ablative: bulimatu

Examples

No examples found.