bucino, bucinare, bucinavi, bucinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

give signal with/sound trumpet/horn; blow trumpet (bucina); honk (Cal);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1bucinobucinamus
2bucinasbucinatis
3bucinatbucinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbucinare
activeperfectbucinavisse
passivepresentbucinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
bucina
bucinate
future
PersonSingularPlural
2
bucinato
bucinatote
3
bucinato
bucinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
bucinare
bucinamini
future
PersonSingularPlural
2
bucinator
—
3
bucinator
bucinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
bucinatus
bucinati
Gen.
bucinati
bucinatorum
Dat.
bucinato
—
Acc.
bucinatum
bucinatos
Voc.
bucinate
bucinati
Abl.
bucinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
bucinata
bucinatae
Gen.
bucinatae
bucinatarum
Dat.
bucinatae
—
Acc.
bucinatam
bucinatas
Voc.
bucinata
bucinatae
Abl.
bucinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
bucinatum
bucinata
Gen.
bucinati
bucinatorum
Dat.
bucinato
—
Acc.
bucinatum
bucinata
Voc.
bucinatum
bucinata
Abl.
bucinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
bucinandus
—
Gen.
bucinandi
—
Dat.
bucinando
—
Acc.
bucinandum
—
Voc.
bucinande
—
Abl.
bucinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
bucinanda
—
Gen.
bucinandae
—
Dat.
bucinandae
—
Acc.
bucinandam
—
Voc.
bucinanda
—
Abl.
bucinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
bucinandum
—
Gen.
bucinandi
—
Dat.
bucinando
—
Acc.
bucinandum
—
Voc.
bucinandum
—
Abl.
bucinando
—

Supines

accusative: bucinatum; ablative: bucinatu

Examples

No examples found.