buccino, buccinare, buccinavi, buccinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

give signal with/sound trumpet/horn; blow trumpet (bucina); honk horn (Cal);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1buccinobuccinamus
2buccinasbuccinatis
3buccinatbuccinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbuccinare
activeperfectbuccinavisse
passivepresentbuccinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
buccina
buccinate
future
PersonSingularPlural
2
buccinato
buccinatote
3
buccinato
buccinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
buccinare
buccinamini
future
PersonSingularPlural
2
buccinator
—
3
buccinator
buccinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
buccinatus
buccinati
Gen.
buccinati
buccinatorum
Dat.
buccinato
—
Acc.
buccinatum
buccinatos
Voc.
buccinate
buccinati
Abl.
buccinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
buccinata
buccinatae
Gen.
buccinatae
buccinatarum
Dat.
buccinatae
—
Acc.
buccinatam
buccinatas
Voc.
buccinata
buccinatae
Abl.
buccinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
buccinatum
buccinata
Gen.
buccinati
buccinatorum
Dat.
buccinato
—
Acc.
buccinatum
buccinata
Voc.
buccinatum
buccinata
Abl.
buccinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
buccinandus
—
Gen.
buccinandi
—
Dat.
buccinando
—
Acc.
buccinandum
—
Voc.
buccinande
—
Abl.
buccinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
buccinanda
—
Gen.
buccinandae
—
Dat.
buccinandae
—
Acc.
buccinandam
—
Voc.
buccinanda
—
Abl.
buccinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
buccinandum
—
Gen.
buccinandi
—
Dat.
buccinando
—
Acc.
buccinandum
—
Voc.
buccinandum
—
Abl.
buccinando
—

Supines

accusative: buccinatum; ablative: buccinatu

Examples

No examples found.