brevio, breviare, breviavi, breviatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Literature

shorten, abridge; abbreviate (speech/writing); pronounce short;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1breviobreviamus
2breviasbreviatis
3breviatbreviant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbreviare
activeperfectbreviavisse
passivepresentbreviari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
brevia
breviate
future
PersonSingularPlural
2
breviato
breviatote
3
breviato
brevianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
breviare
breviamini
future
PersonSingularPlural
2
breviator
—
3
breviator
breviantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
breviatus
breviati
Gen.
breviati
breviatorum
Dat.
breviato
—
Acc.
breviatum
breviatos
Voc.
breviate
breviati
Abl.
breviato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
breviata
breviatae
Gen.
breviatae
breviatarum
Dat.
breviatae
—
Acc.
breviatam
breviatas
Voc.
breviata
breviatae
Abl.
breviata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
breviatum
breviata
Gen.
breviati
breviatorum
Dat.
breviato
—
Acc.
breviatum
breviata
Voc.
breviatum
breviata
Abl.
breviato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
breviandus
—
Gen.
breviandi
—
Dat.
breviando
—
Acc.
breviandum
—
Voc.
breviande
—
Abl.
breviando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
brevianda
—
Gen.
breviandae
—
Dat.
breviandae
—
Acc.
breviandam
—
Voc.
brevianda
—
Abl.
brevianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
breviandum
—
Gen.
breviandi
—
Dat.
breviando
—
Acc.
breviandum
—
Voc.
breviandum
—
Abl.
breviando
—

Supines

accusative: breviatum; ablative: breviatu

Examples

No examples found.