bovinor, bovinari, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

bellow at, revile; brawl;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1bovinorbovinamur
2bovinarisbovinamini
3bovinaturbovinantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentbovinari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
bovinare
bovinamini
future
PersonSingularPlural
2
bovinator
—
3
bovinator
bovinantor

Participles

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
bovinandus
—
Gen.
bovinandi
—
Dat.
bovinando
—
Acc.
bovinandum
—
Voc.
bovinande
—
Abl.
bovinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
bovinanda
—
Gen.
bovinandae
—
Dat.
bovinandae
—
Acc.
bovinandam
—
Voc.
bovinanda
—
Abl.
bovinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
bovinandum
—
Gen.
bovinandi
—
Dat.
bovinando
—
Acc.
bovinandum
—
Voc.
bovinandum
—
Abl.
bovinando
—

Examples

No examples found.