botono, botonare, botonavi, botonatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

button;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1botonobotonamus
2botonasbotonatis
3botonatbotonant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbotonare
activeperfectbotonavisse
passivepresentbotonari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
botona
botonate
future
PersonSingularPlural
2
botonato
botonatote
3
botonato
botonanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
botonare
botonamini
future
PersonSingularPlural
2
botonator
—
3
botonator
botonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
botonatus
botonati
Gen.
botonati
botonatorum
Dat.
botonato
—
Acc.
botonatum
botonatos
Voc.
botonate
botonati
Abl.
botonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
botonata
botonatae
Gen.
botonatae
botonatarum
Dat.
botonatae
—
Acc.
botonatam
botonatas
Voc.
botonata
botonatae
Abl.
botonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
botonatum
botonata
Gen.
botonati
botonatorum
Dat.
botonato
—
Acc.
botonatum
botonata
Voc.
botonatum
botonata
Abl.
botonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
botonandus
—
Gen.
botonandi
—
Dat.
botonando
—
Acc.
botonandum
—
Voc.
botonande
—
Abl.
botonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
botonanda
—
Gen.
botonandae
—
Dat.
botonandae
—
Acc.
botonandam
—
Voc.
botonanda
—
Abl.
botonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
botonandum
—
Gen.
botonandi
—
Dat.
botonando
—
Acc.
botonandum
—
Voc.
botonandum
—
Abl.
botonando
—

Supines

accusative: botonatum; ablative: botonatu

Examples

No examples found.