actuo, actuare, actuavi, actuatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

implement; actuate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1actuoactuamus
2actuasactuatis
3actuatactuant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentactuare
activeperfectactuavisse
passivepresentactuari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
actua
actuate
future
PersonSingularPlural
2
actuato
actuatote
3
actuato
actuanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
actuare
actuamini
future
PersonSingularPlural
2
actuator
—
3
actuator
actuantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
actuatus
actuati
Gen.
actuati
actuatorum
Dat.
actuato
—
Acc.
actuatum
actuatos
Voc.
actuate
actuati
Abl.
actuato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
actuata
actuatae
Gen.
actuatae
actuatarum
Dat.
actuatae
—
Acc.
actuatam
actuatas
Voc.
actuata
actuatae
Abl.
actuata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
actuatum
actuata
Gen.
actuati
actuatorum
Dat.
actuato
—
Acc.
actuatum
actuata
Voc.
actuatum
actuata
Abl.
actuato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
actuandus
—
Gen.
actuandi
—
Dat.
actuando
—
Acc.
actuandum
—
Voc.
actuande
—
Abl.
actuando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
actuanda
—
Gen.
actuandae
—
Dat.
actuandae
—
Acc.
actuandam
—
Voc.
actuanda
—
Abl.
actuanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
actuandum
—
Gen.
actuandi
—
Dat.
actuando
—
Acc.
actuandum
—
Voc.
actuandum
—
Abl.
actuando
—

Supines

accusative: actuatum; ablative: actuatu

Examples

No examples found.