bimaris
bimaris, bimaris, bimare
Adjective · 3rd declension · comparison: positive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
situated between two seas; of/connected with two seas; (of Corinth);
Inflections
positive
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | bimare | bimaria |
| Acc. | bimare | bimaria |
| Voc. | bimare | bimaria |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Pylos neque adhuc Pittheia Troezen, quaeque urbes aliae bimari clauduntur ab Isthmo exteriusque sitae bimari spectantur ab Isthmo..." - L
Oedipus
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...petens, clementer acto colle Parnasos biceps; at una bimaris Sisyphi terras adit Olenia in arua; tertius trames caua..." 
Liber Primus
Publius Papinius Statius from ACHILLEID
"...coeunt gens omnis et aetas: nec tantum exciti, bimari quos Isthmia vallo claustra nec undisonae quos circuit umbo..."- P
Metamorphoses V
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...stagna Palicorum rupta ferventia terra et qua Bacchiadae, bimari gens orta Corintho, inter inaequales posuerunt moenia portus..."
